njigu čine dva dela. U prvom detaljno su obrađeni mesto i uticaj janičara u društvenom i političkom životu Osmanlija kao i procesi njihovog nastajanja i nestajanja.
Drugi deo je jezički osavremenjen tekst pod naslovom „Istorija janičarskih propisa“ napisanog 1606. godine. Iako njegov autor nije poznat, radi se o jednom od najvažnijih izvora za istoričare i istraživače koji se bave janičarima, iz pera janičara koji se uspeo do položaja pisara. Ovakvim priređivanjem, to delo je na usluzi i onima koji se zanimaju za ovu temu, ali koji ne poznaju osmanski turski jezik.