Antički tekstovi, u najširem značenju te reči, žive već stolećima, a njihovo razumevanje i tumačenje nikada nije zavisilo samo od pojedinaca, već i drugih činilaca – kako od šireg društveno-političkog i kulturnog konteksta, tako i od konkretnog medija recepcije. Stoga naše predstave o antici pre svega zavise od pitanja koja joj postavljamo, a putevi njene recepcije nikada nisu direktni. Da li su predstave o grčkim herojima i bogovima bile iste u svim epohama i kulturama? Vidimo li svi Partenon na isti način? Kako je tekla izgradnja današnjih predstava o istoriji i kulturi starih Grka i Rimljana? Na koje sve načine antičko doba živi i u savremenoj epohi i korespondira s njom? Najzad, šta je to u antici što je i dalje čini relevantnom i vrednom našeg interesovanja?
Jedanaest naučnica i naučnika iz različitih oblasti humanistike predstavilo je svoja čitanja grčke i rimske kulture, kao i njenih odjeka kroz vekove, u radovima koji se upisuju u akademsko polje studija recepcije antike. Svesni da je prošlost nemoguće upoznati jednostavnim skokom kroz vreme, oni na različite načine istražuju uvek promenljivi, protejski lik antike obuhvatajući vremenski luk od Platona do savremene beletristike. Nenad Ristović, Zorica Kuzmanović, Ivan Mileković, Gordana Blagojević, Milan Tomašević, Svetlana Slapšak, Noel Putnik, Jelena Pilipović, Ana Petković, Larisa Orlov Vilimonović i Lada Stevanović u ovoj knjizi prilaze problemu recepcije antike kroz različite humanističke discipline i njihove kombinacije: antropologiju, istoriju, arheologiju, istoriju umetnosti, istoriju književnosti i druge. Svi ovi raznorodni pristupi, međutim, vode ka istom zaključku: da antika, ponekad na iznenađujuće načine, nastavlja da živi u našem vremenu i onda kada toga nismo svesni.
Lada Stevanović je zaposlena kao naučna savetnica u Etnografskom institutu SANU. Godine 2009. boravila je na Univerzitetu u Edinburgu, gde je u Institutu za napredne studije u humanistici (Institute for Advanced Studies in Humanities) radila postdoktorski projekat „Ancient Drama in Contemporary Film, Theatre and Literature“. Bavi se recepcijom antike, antropološkim istraživanjima iz istorijske perspektive, ali i savremenim temama. Posebno je zanima položaj žena u savremenom društvu, ali i kroz istoriju Balkana, kao i prostori ženskog delovanja kroz istoriju patrijarhata. Objavila je knjige Laughing at the Funeral: Gender and Anthropology in Greek Funirary Rites i Antika i mi(t).
Noel Putnik je naučni saradnik Etnografskog instituta SANU. Osnovne studije klasičnih nauka završio je na Filozofskom fakultetu Univerziteta u Beogradu, a master i doktorske studije na Odeljenju srednjovekovnih studija Centralnoevropskog univerziteta u Budimpešti. Objavio je monografije The Pious Impiety of Agrippa’s Magic: Two Conflicting Notions of Ascension in the Works of Cornelius Agrippa (Saarbrücken: VDM Verlag, 2010) i Između Hermesa i Hrista. Srednji put Kornelija Agripe (Beograd: Službeni glasnik, 2019), kao i veći broj naučnih radova na srpskom i engleskom jeziku u domaćoj i stranoj naučnoj periodici i zbornicima. Osnovna polja akademskih istraživanja su mu antropologija religije, studije ezoterizma i alternativnih religija, antropologija kulture antičke Grčke i Rima, istorija ideja, te medievistika i studije renesanse.