Sergej Josifović Fudelj nije pisao crkvenu istoriju XX veka, ali je bio učesnik njenih događaja. Sudbina Crkve postala je njegov život. On je doživeo sve: i revoluciju, strašne i radosne godine crkvene uprave patrijarha Tihona, tragičnu smutnju u Crkvi i katakombni crkveni život. Tri puta je bio u zatvoru, bio je u progonstvu s mnogim istaknutim poslenicima, s mnogim mučenicima.Upijao je duh tihe, proganjane ruske svetosti u toku celog svog života, kao pčela je sakupljao njene mrvice na crkvenim poljima koja su brzo nestajala. Njegova dela su ispunjena ovim istinskim duhom i zato su danas toliko dragocena. Sve što je pisao Sergej Josifovič prolazilo je kroz oganj njegovog duhovnog iskustva i nosi u sebi svedočanstvo o duhu vremena i o Crkvi. Njegova dela verovatno ne otkrivaju mnoge stranice u bogoslovskoj nauci, kao što čine dela bogoslova na Zapadu. Ali čitajući, na primer, “Zabeleške o liturgiji”, koje je napisao Sergej Josifovič, čovek lako može da oseti kako su liturgiju u tamnici služili ruski sveštenomučenici, može da postane zajedničar i da se nauči od njih drhtaju i umilenju, njihovoj patnji i pobedi njihove svetosti.